ဗီတာမင်နှင့် မကြာခဏ မှားယွင်းလေ့ရှိသော ဘီတိန်းသည် ဗီတာမင်မဟုတ်သလို မရှိမဖြစ် အာဟာရဓာတ်လည်း မဟုတ်ပါ။ သို့သော် အချို့သောအခြေအနေများတွင် အစာဖော်မြူလာတွင် ဘီတိန်းထည့်သွင်းခြင်းသည် သိသာထင်ရှားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ယူဆောင်လာနိုင်ပါသည်။

ဘီတိန်းသည် သက်ရှိအများစုတွင် တွေ့ရှိရသော သဘာဝဒြပ်ပေါင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဂျုံနှင့် သကြားဘီထရွတ်တို့သည် ဘီတိန်းဓာတ် မြင့်မားစွာပါဝင်သော အပင်နှစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ခွင့်ပြုထားသော ကန့်သတ်ချက်များအတွင်း အသုံးပြုပါက သန့်စင်သော ဘီတိန်းကို ဘေးကင်းသည်ဟု ယူဆရသည်။ ဘီတိန်းတွင် အချို့သော လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ဂုဏ်သတ္တိများရှိပြီး အချို့သော အခြေအနေများတွင် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အာဟာရဓာတ် (သို့မဟုတ် ဖြည့်စွက်ပစ္စည်း) ဖြစ်လာနိုင်သောကြောင့် သန့်စင်သော ဘီတိန်းကို ဝက်နှင့် ကြက်/ဘဲ အစားအစာများတွင် ပိုမိုထည့်သွင်းလာကြသည်။ သို့သော် အကောင်းဆုံးအသုံးပြုမှုအတွက် ဘီတိန်းမည်မျှထည့်ရမည်ကို သိရှိရန် အရေးကြီးပါသည်။

၁။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဘီတိန်း

ကိစ္စအများစုတွင် တိရစ္ဆာန်များသည် ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် ဘီတာအင်းကို ပေါင်းစပ်နိုင်သည်။ ဘီတာအင်းကို ပေါင်းစပ်သည့်နည်းလမ်းကို ဗီတာမင်ကိုလင်းဓာတ်တိုးခြင်းဟု လူသိများသည်။ အစာထဲသို့ သန့်စင်သော ဘီတာအင်းထည့်ခြင်းသည် ဈေးကြီးသော choline ကို သက်သာစေကြောင်း ပြသထားသည်။ မီသိုင်းအလှူရှင်အနေဖြင့် ဘီတာအင်းသည် ဈေးကြီးသော မီသီယိုနင်းကို အစားထိုးနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အစာထဲသို့ ဘီတာအင်းထည့်ခြင်းသည် မီသီယိုနင်းနှင့် ကိုလင်းလိုအပ်ချက်ကို လျှော့ချနိုင်သည်။

ဘီတိန်းကို အသည်းအဆီဖုံးဆေးအဖြစ်လည်း အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ လေ့လာမှုအချို့တွင် ကြီးထွားနေသော ဝက်များတွင် အသေကောင်အဆီစုခြင်းကို အစာတွင် ဘီတိန်း ၀.၁၂၅% သာထည့်ခြင်းဖြင့် ၁၅% လျှော့ချနိုင်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဘီတိန်းသည် အူလမ်းကြောင်းဘက်တီးရီးယားများအတွက် အစိုဓာတ်ကာကွယ်မှုကို ပေးစွမ်းသောကြောင့် အာဟာရဓာတ်များ အစာချေဖျက်နိုင်စွမ်းကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေကြောင်း ပြသထားပြီး အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်းပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိုမိုတည်ငြိမ်စေသည်။ ဘီတိန်း၏ အရေးကြီးဆုံးအခန်းကဏ္ဍမှာ ဆဲလ်များ ရေဓာတ်ခန်းခြောက်ခြင်းကို ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို မကြာခဏ လျစ်လျူရှုထားပြီး လျစ်လျူရှုထားလေ့ရှိသည်။

၂။ ဘီတိန်းသည် ရေဓာတ်ခန်းခြောက်ခြင်းကို ကာကွယ်ပေးသည်

ဘီတိန်းကို မီသိုင်းဒိုနာအဖြစ် ၎င်း၏လုပ်ဆောင်ချက်ကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့်မဟုတ်ဘဲ ဆဲလ်ရေဓာတ်ကို ထိန်းညှိရန် ဘီတိန်းကိုအသုံးပြုခြင်းဖြင့် ရေဓာတ်ခန်းခြောက်ချိန်များတွင် အလွန်အကျွံစားသုံးနိုင်ပါသည်။ အပူဒဏ်အခြေအနေတွင် ဆဲလ်များသည် ဆိုဒီယမ်၊ ပိုတက်စီယမ်၊ ကလိုရိုက်နှင့် ဘီတိန်းကဲ့သို့သော အော်ဂဲနစ်အော့စ်မိုတစ်အေးဂျင့်များကဲ့သို့သော အော်ဂဲနစ်မဟုတ်သောအိုင်းယွန်းများကို စုဆောင်းခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်ကြသည်။ ဤကိစ္စတွင် ဘီတိန်းသည် ပရိုတင်းမတည်ငြိမ်မှုကို ဖြစ်စေသည့် အပျက်သဘောဆောင်သောအကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိသောကြောင့် အထိရောက်ဆုံးဒြပ်ပေါင်းဖြစ်သည်။ အော့စ်မိုတစ်ထိန်းညှိပေးသည့်အနေဖြင့် ဘီတိန်းသည် အီလက်ထရိုလိုက်များနှင့် ယူရီးယား မြင့်မားစွာပါဝင်မှုကြောင့် ကျောက်ကပ်များကို အန္တရာယ်မှ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး မက်ခရိုဖေ့ဂျ်များ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေကာ အူလမ်းကြောင်းရှိ ရေဓာတ်မျှတမှုကို ထိန်းညှိပေးကာ ဆဲလ်များ အချိန်မတန်မီ သေဆုံးခြင်းကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး သန္ဓေသားများသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရှင်သန်နိုင်သည်။

လက်တွေ့ကျကျ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် အစာထဲသို့ ဘီတာအင်းထည့်သွင်းခြင်းသည် အူလမ်းကြောင်းရှိ ဗီလီများ၏ ယိုယွင်းမှုကို ကာကွယ်ပေးပြီး ပရိုတီယိုလိုက်တစ် အင်ဇိုင်းများ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို မြှင့်တင်ပေးသောကြောင့် နို့ဖြတ်ထားသော ဝက်ကလေးများ၏ အူလမ်းကြောင်းကျန်းမာရေးကို မြှင့်တင်ပေးသည်ဟု ဖော်ပြထားကြသည်။ ကြက်များတွင် ကော့စီဒိုင်းစစ်ရောဂါခံစားနေရသည့်အခါ ကြက်အစာထဲသို့ ဘီတာအင်းထည့်သွင်းခြင်းဖြင့် အူလမ်းကြောင်းကျန်းမာရေးကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေကြောင်း အလားတူလုပ်ဆောင်ချက်ကို ပြသထားသည်။

၃။ ပြဿနာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါ

အစားအစာတွင် သန့်စင်သော ဘီတိန်းထည့်သွင်းခြင်းသည် အာဟာရဓာတ်များ၏ အစာချေဖျက်နိုင်စွမ်းကို အနည်းငယ်တိုးတက်စေပြီး ကြီးထွားမှုကို မြှင့်တင်ပေးကာ အစာပြောင်းလဲခြင်းကို တိုးတက်စေနိုင်သည်။ ထို့အပြင် ဘီတိန်းထည့်သွင်းခြင်းသည် ကြက်ငှက်တိရစ္ဆာန်အစာတွင် အသေကောင်အဆီလျော့နည်းစေပြီး ရင်အုံအသားတိုးလာစေနိုင်သည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ အထက်ဖော်ပြပါလုပ်ဆောင်ချက်များ၏ တိကျသောအကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အလွန်ကွဲပြားပါသည်။ ထို့အပြင်၊ လက်တွေ့အခြေအနေများတွင် ဘီတိန်းသည် မီသီယိုနင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လက်ခံနိုင်သော ဆွေမျိုးဇီဝရရှိနိုင်မှု ၆၀% ရှိသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဘီတိန်း ၁ ကီလိုဂရမ်သည် မီသီယိုနင်း ၀.၆ ကီလိုဂရမ်ထည့်သွင်းမှုကို အစားထိုးနိုင်သည်။ ကိုလင်းအတွက်၊ ဘီတိန်းသည် ကြက်မွေးမြူရေးအစာတွင် ကိုလင်းထည့်သွင်းမှု ၅၀% ခန့်နှင့် ဥဥကြက်အစာတွင် ကိုလင်းထည့်သွင်းမှု ၁၀၀% ကို အစားထိုးနိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

ရေဓာတ်ခန်းခြောက်နေသော တိရစ္ဆာန်များသည် ဘီတိန်းမှ အကျိုးကျေးဇူးအများဆုံးရရှိပြီး ၎င်းသည် အလွန်အထောက်အကူဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။ ၎င်းတွင် အပူဒဏ်ခံရသော တိရစ္ဆာန်များ၊ အထူးသဖြင့် နွေရာသီတွင် ကြက်မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များ၊ စားသုံးရန်အတွက် ရေကို လုံလောက်စွာ မသောက်လေ့ရှိသော နို့တိုက်ဝက်မများ၊ ဆားရည်သောက်သော တိရစ္ဆာန်အားလုံးတို့ ပါဝင်သည်။ ဘီတိန်းမှ အကျိုးကျေးဇူးရရှိကြောင်း ဖော်ထုတ်ထားသော တိရစ္ဆာန်မျိုးစိတ်အားလုံးအတွက် အစာတစ်တန်လျှင် ဘီတိန်း ၁ ကီလိုဂရမ်ထက် ပိုမထည့်သင့်ပါ။ အကြံပြုထားသော ထပ်ထည့်သည့်ပမာဏထက် ကျော်လွန်ပါက ဆေးပမာဏ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ ထိရောက်မှု ကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်သည်။