အပူချိန်တဖြည်းဖြည်းမြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ အဏုဇီဝများ၏ ကြီးထွားမှုနှုန်းသည် အပူချိန်မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ မြန်ဆန်လာသည်။ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မတ်ကြက်သားအစားအစာတွင် ဘက်တီးရီးယားပိုးများကို တိုက်ဖျက်နိုင်သည့် အာနိသင်ကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေခြင်း၊ အဏုဇီဝပိုးမွှားများ၏ အိမ်ရှင်နှင့် အာဟာရယှဉ်ပြိုင်မှုကို လျော့ကျစေခြင်းနှင့် ဘက်တီးရီးယားကူးစက်မှုဖြစ်ပွားမှုကို လျော့နည်းစေခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။

ဥဥကြက်များအတွက် အသင့်တော်ဆုံးအပူချိန်မှာ ၁၃-၂၆ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ဖြစ်သည်။ အပူချိန်မြင့်မားမှုကြောင့် တိရစ္ဆာန်များတွင် အပူဒဏ်တုံ့ပြန်မှုများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။

 အစားအစာစားသုံးမှု လျော့ကျခြင်း၏ အကျိုးဆက်- အစားအစာစားသုံးမှု လျော့ကျသွားသောအခါ စွမ်းအင်နှင့် ပရိုတင်းစားသုံးမှုလည်း လျော့ကျသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သောက်သုံးရေ တိုးလာခြင်းကြောင့် အူလမ်းကြောင်းရှိ အစာခြေအင်ဇိုင်းများ၏ စုစည်းမှု လျော့ကျသွားပြီး အစာခြေလမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် ချိုင်းမ်ဖြတ်သန်းချိန် တိုတောင်းလာပြီး အာဟာရဓာတ်များ၏ အစာချေဖျက်နိုင်စွမ်း၊ အထူးသဖြင့် အမိုင်နိုအက်ဆစ်အများစု၏ အစာချေဖျက်နိုင်စွမ်းကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထိခိုက်စေပြီး ဥဥကြက်များ၏ ထုတ်လုပ်မှုစွမ်းဆောင်ရည်ကို ထိခိုက်စေပါသည်။ အဓိကစွမ်းဆောင်ရည်မှာ ကြက်ဥအလေးချိန် လျော့ကျလာခြင်း၊ ကြက်ဥခွံ ပါးလွှာပြီး ကြွပ်ဆတ်လာခြင်း၊ မျက်နှာပြင် ကြမ်းတမ်းလာခြင်းနှင့် ကြက်ဥကွဲနှုန်း မြင့်တက်လာခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ အစာစားသုံးမှု အဆက်မပြတ် လျော့ကျလာခြင်းသည် ကြက်များ၏ ခုခံအားနှင့် ကိုယ်ခံအား ကျဆင်းလာခြင်းနှင့် သေဆုံးမှုနှုန်း များပြားလာခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေသည်။ ငှက်များသည် ၎င်းတို့ဘာသာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ ကြီးထွားမှုပတ်ဝန်းကျင်သည် ခြောက်သွေ့ပြီး လေဝင်လေထွက်ကောင်းမွန်ရန် လိုအပ်ပြီး တိရစ္ဆာန်များ၏ ရောဂါများကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် အစာအာဟာရဓာတ်များကို အချိန်မီ စုပ်ယူမှုကို မြှင့်တင်ပေးရန်လည်း လိုအပ်ပါသည်။

ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်ကပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မတ်အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်ပါသည်

၁။ အစာထဲသို့ ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မိတ် ထည့်ခြင်းသည် တိရစ္ဆာန်များ၏ အူလမ်းကြောင်းပတ်ဝန်းကျင်ကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေပြီး အစာအိမ်နှင့် အူသိမ်၏ pH တန်ဖိုးကို လျှော့ချပေးကာ အကျိုးပြုဘက်တီးရီးယားများ ကြီးထွားမှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပါသည်။

2. ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ကာဘောက်ဆီလိတ်သည် ဥရောပသမဂ္ဂမှ အတည်ပြုထားသော ပဋိဇီဝဆေးအစားထိုးပစ္စည်းဖြစ်ပြီး ဘက်တီးရီးယားပိုးများကို တိုက်ဖျက်ပေးသည့်နှင့် ကြီးထွားမှုကို အားပေးသည့် လုပ်ဆောင်ချက်ရှိသည်။ အစားအသောက်တွင်ပါဝင်သော ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မိတ်သည် အစာခြေလမ်းကြောင်းရှိ anaerobes၊ Escherichia coli နှင့် Salmonella တို့၏ ပါဝင်မှုကို သိသိသာသာ လျှော့ချပေးနိုင်ပြီး တိရစ္ဆာန်များ၏ ရောဂါများကို ခံနိုင်ရည်ကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေပါသည်။

၃။ ရလဒ်များအရ ၈၅% ရှိသည်ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မတ်တိရစ္ဆာန်များ၏ အူလမ်းကြောင်းနှင့် အစာအိမ်ကို ဖြတ်သန်းပြီး duodenum အတွင်းသို့ ပြီးပြည့်စုံသောပုံစံဖြင့် ဝင်ရောက်နိုင်သည်။ အစာခြေလမ်းကြောင်းတွင် ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ကာဘောက်ဆီလိတ် ထုတ်လွှတ်မှုသည် နှေးကွေးပြီး buffer capacity မြင့်မားသည်။ ၎င်းသည် တိရစ္ဆာန်များ၏ အစာအိမ်နှင့် အူလမ်းကြောင်းတွင် အက်စစ်ဓာတ် အလွန်အကျွံ အတက်အကျကို ရှောင်ရှားနိုင်ပြီး အစာပြောင်းလဲမှုနှုန်းကို တိုးတက်စေသည်။ ၎င်း၏ အထူးနှေးကွေးစွာ ထုတ်လွှတ်သည့် အာနိသင်ကြောင့် အက်စစ်ဓာတ်တိုးစေသည့် အာနိသင်သည် အခြားအသုံးများသော Compound Acidifiers များထက် ပိုကောင်းသည်။

၄။ ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မိတ် ထည့်သွင်းခြင်းသည် ပရိုတင်းနှင့် စွမ်းအင် စုပ်ယူမှုနှင့် အစာချေဖျက်မှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး နိုက်ထရိုဂျင်၊ ဖော့စဖရပ်စ်နှင့် အခြားသဲလွန်စဒြပ်စင်များ၏ အစာချေဖျက်မှုနှင့် စုပ်ယူမှုကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေနိုင်သည်။

၅။ အဓိက အစိတ်အပိုင်းများပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ကာဘောက်ဆီလိတ်ဖော်မစ်အက်ဆစ်နှင့် ပိုတက်စီယမ်ဖော်မတ်တို့သည် သဘာဝနှင့် တိရစ္ဆာန်များတွင် သဘာဝအတိုင်းတည်ရှိနေပါသည်။ ၎င်းတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုဒ်နှင့် ရေအဖြစ် ဇီဝဖြစ်စဉ်ပြောင်းလဲပြီး ဇီဝပြိုကွဲနိုင်စွမ်း အပြည့်အဝရှိသည်။