အက်ဆစ်ဓာတ်ဖြည့်ပစ္စည်း အမျိုးအစားများ-

အက်ဆစ်ဓာတ်ပြုပစ္စည်းများတွင် အဓိကအားဖြင့် တစ်ခုတည်းသော အက်ဆစ်ဓာတ်ပြုပစ္စည်းများနှင့် ဒြပ်ပေါင်း အက်ဆစ်ဓာတ်ပြုပစ္စည်းများ ပါဝင်သည်။ တစ်ခုတည်းသော အက်ဆစ်ဓာတ်ပြုပစ္စည်းများကို အော်ဂဲနစ်အက်ဆစ်များနှင့် အင်အော်ဂဲနစ်အက်ဆစ်များအဖြစ် ထပ်မံခွဲခြားထားသည်။ လက်ရှိတွင် အသုံးများသော အင်အော်ဂဲနစ်အက်ဆစ်ဓာတ်ပြုပစ္စည်းများတွင် အဓိကအားဖြင့် ဟိုက်ဒရိုကလိုရစ်အက်ဆစ်၊ ဆာလဖျူရစ်အက်ဆစ်နှင့် ဖော့စဖောရစ်အက်ဆစ်တို့ ပါဝင်ပြီး ဖော့စဖောရစ်အက်ဆစ်သည် အတွေ့ရအများဆုံးဖြစ်သည်။ အင်အော်ဂဲနစ်အက်ဆစ်များကို ၎င်းတို့၏ ကုန်ကျစရိတ်နည်းပါးခြင်း၊ အက်ဆစ်ဓာတ်ပြင်းထန်ခြင်းနှင့် အသုံးပြုနေစဉ်အတွင်း အလွယ်တကူ ပြိုကွဲလွယ်ခြင်းတို့ဖြင့် သွင်ပြင်လက္ခဏာရှိသည်။ အော်ဂဲနစ်အက်ဆစ်ဓာတ်ပြုပစ္စည်းများတွင် အဓိကအားဖြင့် ဖော်မစ်အက်ဆစ်၊ ပရိုပီယွန်နစ်အက်ဆစ်၊ ဆော်ဘစ်အက်ဆစ်၊ ဖူမရစ်အက်ဆစ် (မဲလ်အစ်အက်ဆစ်)၊ စီထရစ်အက်ဆစ်၊ လက်တစ်အက်ဆစ်၊ မာလစ်အက်ဆစ်၊ အက်စီတစ်အက်ဆစ်နှင့် အခြားအရာများ ပါဝင်သည်။ ဒြပ်ပေါင်း အက်ဆစ်ဓာတ်ပြုပစ္စည်းများကို သတ်မှတ်ထားသော အချိုးအစားများဖြင့် တစ်ခုတည်းသော အက်ဆစ်ဓာတ်ပြုပစ္စည်း နှစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုထက်ပိုသော ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ၎င်းတို့ကို အက်ဆစ်များစွာကို ရောနှောခြင်း သို့မဟုတ် အက်ဆစ်များနှင့် ဆားများကို ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် ဖန်တီးနိုင်သည်။

အော်ဂဲနစ်အက်ဆစ်ငယ်များနှင့် ၎င်းတို့၏ ထိရောက်မှု-
အင်အော်ဂဲနစ်အက်ဆစ်များသည် အက်ဆစ်ဓာတ်ပြင်းထန်ပြီး ထပ်ထည့်စရိတ်နည်းပါးသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အစာအိမ်အမြှေးပါးလုပ်ဆောင်ချက်ကို ပျက်စီးစေပြီး အသုံးပြုနေစဉ်အတွင်း အမြှေးပါးကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်ပြီး အစာအိမ်အက်ဆစ်ထုတ်လွှတ်မှုနှင့် ဝက်ကလေး၏ အစာအိမ်လုပ်ဆောင်ချက် ပုံမှန်ဖွံ့ဖြိုးမှုကို ဟန့်တားသည့်အပြင် အူလမ်းကြောင်း၏ အဆုံးပိုင်းတွင်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိပါ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ စီထရစ်အက်ဆစ်၊ လက်တစ်အက်ဆစ်နှင့် ဖူမာရစ်အက်ဆစ်ကဲ့သို့သော မော်လီကျူးကြီး အော်ဂဲနစ်အက်ဆစ်များသည် မော်လီကျူးငယ် အော်ဂဲနစ်အက်ဆစ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက pH လျှော့ချခြင်းနှင့် အစာအက်ဆစ်ချည်နှောင်နိုင်စွမ်းကို လျှော့ချရာတွင် ထိရောက်မှုနည်းပါးပါသည်။ ထို့ကြောင့် မော်လီကျူးငယ် အော်ဂဲနစ်အက်ဆစ်များသည် အင်အော်ဂဲနစ်အက်ဆစ်များနှင့် မော်လီကျူးကြီး အော်ဂဲနစ်အက်ဆစ်များထက် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ဖော်မစ်အက်ဆစ်သည် အော်ဂဲနစ်အက်ဆစ်များထဲတွင် အသေးငယ်ဆုံး မော်လီကျူးအလေးချိန်ရှိသည် (ဖော်မစ်အက်ဆစ်သည် အော်ဂဲနစ်အက်ဆစ်၏ တစ်ယူနစ်အလေးချိန်လျှင် အပြင်းထန်ဆုံး အက်ဆစ်ဓာတ်ကို ပြသသည်)၊ သို့သော် ၎င်းသည် ဘက်တီးရီးယားများကို သေစေနိုင်သောနှင့် ဘက်တီးရီးယားများကို သေစေနိုင်သော ထိရောက်မှုကို သာလွန်ကောင်းမွန်စွာ ပြသထားသည်။ အက်ဆစ်ဓာတ်ဖြည့်ပစ္စည်းများတွင် ကွဲပြားသော လုပ်ဆောင်ချက်ဆိုင်ရာ အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိသော်လည်း အက်ဆစ်တစ်ခုချင်းစီတွင် ၎င်းတို့အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း မဟုတ်ပါ။

ထို့အပြင်၊ အော်ဂဲနစ်အက်ဆစ်တစ်ခုချင်းစီ၏ ကွဲပြားသောထိရောက်မှုသည် ၎င်းတို့၏ ကွဲပြားသော ပြိုကွဲမှုဒီဂရီများပေါ်တွင် အဓိကမူတည်ပါသည်။ အက်ဆစ်တစ်ခုစီတွင် pK တန်ဖိုး (buffering capacity) အဖြစ်ဖော်ပြသော fixed dissociation constant ရှိပြီး၊ ၎င်းသည် အက်ဆစ် ၅၀% ပြိုကွဲသွားသော pH ကိုကိုယ်စားပြုပြီး ပေးထားသော pH အခြေအနေများအောက်တွင် အက်ဆစ်၏ထိရောက်မှုကို ဆုံးဖြတ်ရန်အသုံးပြုသည်။ buffering စွမ်းရည်မြင့်မားခြင်းသည် အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်းရှိ အက်ဆစ်ဓာတ်တွင် အလွန်အကျွံအတက်အကျကို ကာကွယ်ပေးသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ အက်ဆစ်တစ်ခုသည် အချိန်မတိုင်မီ ပြိုကွဲမသွားပါက သို့မဟုတ် pH အတိုင်းအတာတစ်ခုတွင် အနည်းဆုံးပြိုကွဲမသွားပါက သို့မဟုတ် pH လျော့ကျမှုကို မြှင့်တင်ပေးပါက၊ ၎င်းသည် ဘက်တီးရီးယားပိုးများကို ဆက်လက်တိုက်ဖျက်နိုင်သည့် အာနိသင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ အစာ pH လျော့ကျခြင်းသည် buffering စွမ်းရည်ကို လျော့ကျစေရုံသာမက တိရစ္ဆာန်များ၏ အစာချေဖျက်မှုကိုလည်း မြှင့်တင်ပေးသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အစာအိမ်သည် proteases များကို အသက်ဝင်စေရန် endogenous hydrochloric acid ကို ပိုမိုထုတ်လွှတ်ရန် မလိုအပ်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် အကောင်းဆုံးပရိုတင်းအစာချေဖျက်မှုကို သေချာစေသည်။ ယခင်ကဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း၊ တည်ငြိမ်သော အစာချေဖျက်မှုယန္တရားသည် အူလမ်းကြောင်းရှိ microbiota ကို ဟန်ချက်ညီစေသည်။ pH လျော့ကျခြင်းသည် အန္တရာယ်ရှိသော ဘက်တီးရီးယားများ ပွားများလာစေရန် အတားအဆီးများကိုလည်း ဖန်တီးပေးပြီး၊ သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ဘက်တီးရီးယားပိုးများကို ထိရောက်စွာရရှိစေသည်။ ထို့ကြောင့် အော်ဂဲနစ်အက်ဆစ်များ၏ အာနိသင်သည် ကွဲထွက်မနေသောအခြေအနေတွင် ၎င်းတို့၏ buffering စွမ်းရည်ပေါ်တွင် အဓိကမူတည်ပြီး ၎င်းသည် Gram-negative ဘက်တီးရီးယားများ (E. coli နှင့် Salmonella ကဲ့သို့) ၏ ဆဲလ်နံရံများထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး ဆဲလ်များအတွင်း ၎င်းတို့၏ အာနိသင်များ သက်ရောက်နိုင်ခြေကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။

ဖော်မစ်အက်ဆစ်သည် မော်လီကျူးအလေးချိန် အသေးငယ်ဆုံး အော်ဂဲနစ်အက်ဆစ်ဖြစ်ပြီး ရောဂါဖြစ်စေသော ဂရမ်အနုတ်လက္ခဏာဘက်တီးရီးယားများအပေါ် အပြင်းထန်ဆုံးအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။ သို့သော်၊ ၎င်း၏ ချေးခြင်း (အစာနှင့် အစာခွက်များ၊ သောက်ရေပစ္စည်းများ၊ စသည်ဖြင့် အလွယ်တကူချေးခြင်း) နှင့် အနံ့ပြင်းသောကြောင့်၊ ပမာဏများများထည့်ခြင်းသည် တိရစ္ဆာန်အစာ၏ အရသာကို လျော့ကျစေသည် သို့မဟုတ် ဗီတာမင်ဆုံးရှုံးမှုကို ဖြစ်စေနိုင်ပြီး တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးတွင် တိုက်ရိုက်အသုံးချမှုကို သိသိသာသာကန့်သတ်ထားသည်။ ပေါင်းစပ်အက်ဆစ်ဓာတ်ပြုပစ္စည်းများကို မတူညီသော အက်ဆစ်ဓာတ်ပြုပစ္စည်းများနှင့် ၎င်းတို့၏ဆားများကို ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် တစ်ခုတည်းသော အက်ဆစ်ဓာတ်ပြုပစ္စည်းများ၏ ချို့ယွင်းချက်များ သို့မဟုတ် ချို့ယွင်းချက်များကို ကျော်လွှားရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားပြီး အက်ဆစ်ဓာတ်ပြုပစ္စည်းများ၏ အသုံးချမှုထိရောက်မှုကို တိုးတက်စေသည်။ ပေါင်းစပ်အက်ဆစ်ဓာတ်ပြုပစ္စည်းများသည် တစ်ခုတည်းသော အက်ဆစ်ဓာတ်ပြုပစ္စည်းများကိုလည်း အစားထိုးမည်ဖြစ်ပြီး အက်ဆစ်ဓာတ်ပြုပစ္စည်းများ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုလမ်းကြောင်း ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မတ်ရိုးရှင်းသော မော်လီကျူးဖော်မြူလာပါရှိသော ရှုပ်ထွေးသောဆားတစ်မျိုးအနေဖြင့် (အထူးဖွဲ့စည်းပုံရှိသော ဖော်မစ်အက်ဆစ်နှင့် ပိုတက်စီယမ်ဖော်မတ်တို့ ပါဝင်ပြီး) ဖော်မစ်အက်ဆစ်၏ ဘက်တီးရီးယားပိုးသတ်ဆေးနှင့် မှိုပိုးသတ်ဆေးအာနိသင်များကို အမွေဆက်ခံရုံသာမက ချေးမတက်စေသော နှေးကွေးစွာထုတ်လွှတ်သည့် အာနိသင်လည်းရှိသည် (အက်ဆစ်ဓာတ်ပေးပစ္စည်းတစ်ခုတည်းကို အလွန်လျင်မြန်စွာထုတ်လွှတ်ပါက အစာအိမ်တွင် အပြည့်အဝစုပ်ယူပြီး အူသိမ်တွင် အလုပ်မလုပ်နိုင်တော့ပါ)။ ၎င်းသည် ဝက်ကြီးထွားမှုကို မြှင့်တင်ပေးခြင်း၊ ဝက်ပေါက်လေးများ၏ အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်း၏ အစာခြေစနစ်ကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေခြင်း၊ အစာ၏ အရသာခံနိုင်စွမ်းကို ထိန်းညှိပေးခြင်း၊ တိရစ္ဆာန်အစာစားသုံးမှုကို တိုးမြှင့်ပေးခြင်း၊ အစာတွင် မှိုကဲ့သို့သော အန္တရာယ်ရှိသော ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ထိရောက်စွာ ဟန့်တားပေးခြင်း၊ အစာ၏ လတ်ဆတ်မှုနှင့် အရည်အသွေးကို ထိန်းသိမ်းပေးခြင်းနှင့် အစာ၏ သက်တမ်းကို တိုးချဲ့ပေးခြင်း အပါအဝင် အာနိသင်များစွာရှိသည်။ အက်ဆစ်ဓာတ်တိုးစေသည့် အာနိသင်သည် အသုံးများသော ပေါင်းစပ်အက်ဆစ်ဓာတ်ပေးပစ္စည်းများထက် သာလွန်သည်။

နေ့စဉ်ကိုယ်အလေးချိန်တက်နှုန်း ၅.၄၈% ရှိပြီး ဝက်များ၏နေ့စဉ်အစာစားသုံးမှု ၁.၂၁% ခန့်တိုးလာပြီး အစာပြောင်းလဲမှုနှုန်းတိုးတက်မှုကိန်းဂဏန်း ၃.၆၉% ဝန်းကျင်ရှိသည်။ အစာထဲသို့ပိုတက်စီယမ်ဖော်မတ်ထည့်ခြင်းသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သောအကျိုးသက်ရောက်မှုရှိပြီး အထက်ပါကန့်သတ်ချက်များသည် သိသိသာသာတိုးတက်ကောင်းမွန်လာပါသည်။ အနုတ်လက္ခဏာထိန်းချုပ်မှုအုပ်စုနှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါက အစားအစာတွင်ပိုတက်စီယမ်ဖော်မတ်ထည့်ခြင်းသည် ဝက်များ၏ပျမ်းမျှထုတ်လုပ်မှုစွမ်းဆောင်ရည်ကို ၈.၇% တိုးစေပြီး နေ့စဉ်အစာစားသုံးမှု ၃.၅% တိုးစေသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် အစာပြောင်းလဲမှုစွမ်းဆောင်ရည်သည်လည်း ၄.၂၄% ကျော်တိုးတက်ခဲ့သည်။ ၁% ဖြည့်စွက်ထားသော ဝက်ကလေးများ၏ထုတ်လုပ်မှုစွမ်းဆောင်ရည်ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မတ်၎င်းသည် ပလာစမာပရိုတင်း ၄% ဖြင့် ဖြည့်စွက်ထားသော ဝက်ကလေးများနှင့် ဆင်တူပြီး ၂% citric acid ဖြင့် ဖြည့်စွက်ထားသော ဝက်ကလေးတွေထက် သာလွန်ကောင်းမွန်ပါသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ တိရစ္ဆာန်အစာကုန်ကြမ်းဈေးနှုန်းများ အဆက်မပြတ်မြင့်တက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကုန်ကျစရိတ်ဖိအားကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့်၊ တိရစ္ဆာန်အစာနှင့် မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းများစွာသည် ပရိုတင်းနည်းပြီး ပဲပုပ်မှုန့်နည်းသော အစားအစာများကို ထုတ်လုပ်ရန် စတင်ခဲ့ကြသည်။ ပဲပုပ်မှုန့်တွင် ပိုတက်စီယမ်ပါဝင်မှု မြင့်မားပြီး ၁.၇၂% အထိ ရောက်ရှိသောကြောင့် အခြားကုန်ကြမ်းများတွင် ပိုတက်စီယမ်ပါဝင်မှု နည်းပါးသောကြောင့်၊ ပရိုတင်းနည်းပြီး ပဲပုပ်မှုန့်နည်းသော အစားအစာများဖြင့် "ပိုတက်စီယမ်ဖြည့်စွက်ခြင်း" ၏ လိုအပ်ချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့ အသိအမှတ်ပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။

ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မတ်ပရိုတင်းဓာတ်နည်းသော အစားအစာ

ပရိုတင်းနည်းသော အစားအစာနှင့် ပဲပိစပ်မှုန့်နည်းသော အစားအစာများတွင် ပရိုတင်းအသုံးပြုမှုကို တိုးတက်စေရန်နှင့် electrolyte မျှခြေကို ချိန်ညှိရန် လိုအပ်သောကြောင့် ပိုတက်စီယမ်ဖော်မတ် ၂ ကီလိုဂရမ်ကို အသုံးပြုရန် ပိုမိုသင့်လျော်ပါသည်။
၁) ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မိတ်သည် ပရိုတင်းအသုံးပြုမှုကို တိုးတက်စေပြီး ပုံမှန်ထုတ်လုပ်မှုစွမ်းဆောင်ရည်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်သည်။ ၂) ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မိတ်သည် ပိုတက်စီယမ်ကို ဖြည့်စွက်ပေးစဉ် ဆိုဒီယမ်အိုင်းယွန်းများနှင့် ကလိုရိုက်အိုင်းယွန်းများ ပါဝင်မှုကို တိုးစေခြင်းမရှိသော်လည်း dEB တန်ဖိုးကို တိုးစေပြီး အီလက်ထရိုလိုက် မျှခြေကို ထိန်းသိမ်းပေးသည်။

ကြီးထွားမှုကို မြှင့်တင်ရန် ခုခံအားကို အစားထိုးပါ

ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မတ်ဥရောပသမဂ္ဂမှ အတည်ပြုထားသော ကြီးထွားမှုကို မြှင့်တင်ပေးသည့် အေးဂျင့်တစ်ဦးအနေဖြင့် အူလမ်းကြောင်းပုံသဏ္ဍာန်ကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေပြီး တိရစ္ဆာန်ကြီးထွားမှုစွမ်းဆောင်ရည်ကို မြှင့်တင်ပေးရာတွင် သိသာထင်ရှားသော အားသာချက်များရှိသည်။ အန္တရာယ်ရှိသော ဘက်တီးရီးယားများကို ဟန့်တားပေးသော်လည်း ဆေးဝါးယဉ်ပါးမှုမဖြစ်ပေါ်ဘဲ အကျိုးပြုဘက်တီးရီးယားများ၏ ကြီးထွားမှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး အခြားရွေးချယ်စရာ ယဉ်ပါးမှု၏ အခြေခံရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်စေသည်။
ဘက်တီးရီးယားပိုးသတ်ဆေးအာနိသင်:

ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မတ်အစာအိမ်နှင့်အူလမ်းကြောင်း၏ pH တန်ဖိုးကို လျှော့ချခြင်းဖြင့် အူလမ်းကြောင်း၏ ဂေဟဗေဒပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိန်းညှိပေးပြီး ၎င်း၏ထူးခြားသော အဏုဇီဝပိုးမွှားတိုက်ဖျက်သည့်လုပ်ဆောင်ချက်သည် ဖော်မစ်အက်ဆစ်နှင့် ဖော်မတ်ဆားများ၏ ပေါင်းစပ်လုပ်ဆောင်ချက်ပေါ်တွင် အခြေခံသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းကို အစာခြေလမ်းကြောင်းတွင် ဖြည်းဖြည်းချင်းထုတ်လွှတ်ပြီး မြင့်မားသော buffer စွမ်းရည်ဖြင့် ထုတ်လွှတ်သည်။ ပိုတက်စီယမ်ဖော်မတ် ၈၅% သည် အစာအိမ်ကို ၎င်း၏ မူလပုံစံအတိုင်း ဖြတ်သန်းနိုင်ပြီး ပိုးမွှားများကို ကင်းစင်စေခြင်းနှင့် ဘက်တီးရီးယားပိုးမွှားများကို တိုက်ဖျက်ခြင်းဆိုင်ရာ အာနိသင်များကို ရရှိစေသည့်အပြင် အူများကိုလည်း ကာကွယ်ပေးသည်။
ကြီးထွားမှုကို မြှင့်တင်ခြင်း-

ပိုတက်စီယမ်သည် အဆီတိုးတိရစ္ဆာန်များ၏ ဖိစီးမှုတုံ့ပြန်မှုကို လျှော့ချပေးနိုင်ပြီး ကိုယ်အလေးချိန်ကျဆင်းမှုကို လျော့ကျစေနိုင်သည်။ ပိုတက်စီယမ်သည် တိရစ္ဆာန်ပရိုတင်းပေါင်းစပ်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်သည်။ လိုင်စင်းသည် အစားအစာတွင် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အမိုင်နိုအက်ဆစ်ဖြစ်ပြီး အစားအစာတွင် ပိုတက်စီယမ်အိုင်းယွန်းအဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းဖြင့် လိုင်စင်း၏ အသုံးချမှုနှုန်းကို တိုးတက်စေနိုင်သည်။
မှိုဒဏ်ခံနိုင်သော

ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မတ်၎င်းသည် အစာမှိုကြီးထွားမှုကို ထိရောက်စွာ ဟန့်တားပေးနိုင်သည့်၊ အစာလတ်ဆတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်သည့် နှင့် အစာသက်တမ်းကို တိုးချဲ့ပေးနိုင်သည့် ကောင်းမွန်သော မှိုတားဆီးပေးသည့် အရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။