၂၀၂၀ ခုနှစ်သည် ပဋိဇီဝဆေးခေတ်နှင့် ပဋိဇီဝဆေးယဉ်ပါးမှုကင်းစင်သောခေတ်ကြားကာလဖြစ်သည်။ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ကျေးလက်ဒေသဝန်ကြီးဌာန၏ ကြေငြာချက်အမှတ် ၁၉၄ အရ ၂၀၂၀ ခုနှစ် ဇူလိုင်လ ၁ ရက်နေ့မှစ၍ ကြီးထွားမှုမြှင့်တင်ပေးသော ဆေးဝါးတိရစ္ဆာန်အစာဖြည့်စွက်ပစ္စည်းများကို ပိတ်ပင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးနယ်ပယ်တွင် အစာဗိုင်းရပ်စ်ပိုးသတ်ဆေးနှင့် မွေးမြူရေးဗိုင်းရပ်စ်ပိုးသတ်ဆေးကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် အလွန်လိုအပ်ပြီး အချိန်ကိုက်ဖြစ်သည်။ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် အစာတွင် ပဋိဇီဝဆေးယဉ်ပါးမှုကို ပိတ်ပင်ခြင်း၊ မွေးမြူရေးတွင် ပဋိဇီဝဆေးယဉ်ပါးမှုကို လျှော့ချခြင်းနှင့် အစားအစာတွင် ပဋိဇီဝဆေးမရှိခြင်းသည် မလွဲမသွေခေတ်ရေစီးကြောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ တိရစ္ဆာန်မွေးမြူရေးနှင့် တိရစ္ဆာန်ထွက်ကုန်များ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာမှု လမ်းကြောင်းအရ ဥရောပနှင့် အမေရိကန်နိုင်ငံများသည် တိရစ္ဆာန်မွေးမြူနည်းအလိုက် တိရစ္ဆာန်ထွက်ကုန်များအပေါ် တန်ဖိုးကွာခြားမှု မတူညီကြပါ။ ဥပမာအားဖြင့် ၂၀၁၉ ခုနှစ်တွင် စာရေးသူသည် အမေရိကန်ဈေးကွက်ရှိ ဥများကို လှောင်အိမ်မပါသော အပြင်ဘက်တွင် မွေးမြူနိုင်သော ဥ (လှောင်အိမ်မပါသော အပြင်ဘက်တွင် မွေးမြူနိုင်သော ဥ) အဖြစ် ခွဲခြားထားပြီး ဥ ၁၈ လုံးလျှင် ၄.၉၉ ဒေါ်လာ ကျသင့်ပြီး ကျန်ဥများမှာ အော်ဂဲနစ် လွတ်လပ်စွာ မွေးမြူနိုင်သော ဥဖြစ်ပြီး ဥ ၁၂ လုံးလျှင် ၄.၉၉ ဒေါ်လာ ကျသင့်ပါသည်။

ပဋိဇီဝဆေးမဟုတ်သောတိရစ္ဆာန်ထွက်ပစ္စည်းများ ဆိုသည်မှာ အသား၊ ဥနှင့် နို့ကဲ့သို့သော တိရစ္ဆာန်ထွက်ပစ္စည်းများကို ရည်ညွှန်းပြီး ၎င်းတို့တွင် ပဋိဇီဝဆေးများ မပါဝင်ပါ၊ ဆိုလိုသည်မှာ ပဋိဇီဝဆေးတွေ့ရှိမှု လုံးဝမရှိပါ။

ပဋိဇီဝဆေးမဟုတ်သောတိရစ္ဆာန်ထွက်ကုန်များကိုလည်း အမျိုးအစားနှစ်မျိုးခွဲခြားနိုင်သည်- တစ်ခုမှာ တိရစ္ဆာန်များသည် ၎င်းတို့၏ငယ်စဉ်ကတည်းက ပဋိဇီဝဆေးများကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ဆေးဝါးဖြတ်ချိန်ကာလသည် ဈေးကွက်တင်ခြင်းမပြုမီ လုံလောက်သောအချိန်ကြာမြင့်ပြီး နောက်ဆုံးမွေးမြူရေးနှင့် ကြက်ငှက်ထွက်ကုန်များတွင် ပဋိဇီဝဆေးမတွေ့ရှိရသောကြောင့် ၎င်းကို တိရစ္ဆာန်ဆန့်ကျင်ရေးမဟုတ်သော ထုတ်ကုန်များဟုခေါ်သည်။ နောက်တစ်ခုမှာ ပဋိဇီဝဆေးမပါဝင်သော တိရစ္ဆာန်ထွက်ကုန်စစ်စစ် (လုပ်ငန်းစဉ်တစ်လျှောက်လုံးတွင် ပဋိဇီဝဆေးမပါဝင်သော ထုတ်ကုန်များ) ဖြစ်ပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ တိရစ္ဆာန်များသည် သက်တမ်းတစ်လျှောက်လုံး ပဋိဇီဝဆေးများနှင့် ထိတွေ့ခြင်း သို့မဟုတ် အသုံးမပြုခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အစာကျွေးသည့်ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် သောက်သုံးရေတွင် ပဋိဇီဝဆေးညစ်ညမ်းမှုမရှိကြောင်း သေချာစေရန်နှင့် တိရစ္ဆာန်ထွက်ကုန်များ သယ်ယူပို့ဆောင်ခြင်း၊ ထုတ်လုပ်ခြင်း၊ ပြုပြင်ခြင်းနှင့် ရောင်းချခြင်းတွင် ပဋိဇီဝဆေးညစ်ညမ်းမှုမရှိကြောင်း သေချာစေရန်အတွက်ဖြစ်ပြီး၊ တိရစ္ဆာန်ထွက်ကုန်များတွင် ပဋိဇီဝဆေးအကြွင်းအကျန်မရှိကြောင်း လုံးဝသေချာစေရန်ဖြစ်သည်။

ပဋိဇီဝဆေးများမပါဘဲ မွေးမြူရေးနှင့် ကြက်ငှက်မွေးမြူရေးစနစ် မဟာဗျူဟာ

ပဋိဇီဝဆေးမဟုတ်သော မွေးမြူရေးစနစ်သည် နည်းပညာနှင့် စီမံခန့်ခွဲမှုပေါင်းစပ်ထားသော စနစ်အင်ဂျင်နီယာနှင့် နည်းပညာစနစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ တစ်ခုတည်းသော နည်းပညာ သို့မဟုတ် အစားထိုးထုတ်ကုန်များဖြင့် မအောင်မြင်နိုင်ပါ။ နည်းပညာစနစ်ကို အဓိကအားဖြင့် ဇီဝဘေးကင်းရေး၊ အစာအာဟာရ၊ အူလမ်းကြောင်းကျန်းမာရေး၊ အစာစီမံခန့်ခွဲမှု စသည်တို့မှ တည်ဆောက်ထားသည်။

• ရောဂါထိန်းချုပ်ရေးနည်းပညာ

တိရစ္ဆာန်ရောဂါများ ကာကွယ်ထိန်းချုပ်ရာတွင် အဓိကပြဿနာများကို ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသော မွေးမြူရေးတွင် ပိုမိုအာရုံစိုက်သင့်သည်။ လက်ရှိပြဿနာများကို ထောက်ရှု၍ သက်ဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုအစီအမံများကို ချမှတ်သင့်သည်။ ကပ်ရောဂါကာကွယ်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်ကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင်လုပ်ဆောင်ရန်၊ အရည်အသွေးမြင့်ကာကွယ်ဆေးကို ရွေးချယ်ရန်နှင့် မွေးမြူရေးဧရိယာနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကပ်ရောဂါအခြေအနေ၏ ဝိသေသလက္ခဏာများအလိုက် ကာကွယ်ဆေးအချို့ကို အားကောင်းစေရန် အဓိကထားလုပ်ဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။

• အူလမ်းကြောင်းကျန်းမာရေး ဘက်စုံထိန်းချုပ်နည်းပညာ

အူလမ်းကြောင်းတစ်ရှူးဖွဲ့စည်းပုံ၊ ဘက်တီးရီးယား၊ ကိုယ်ခံအားနှင့် ရောင်ရမ်းမှုကို ဆန့်ကျင်သည့်လုပ်ဆောင်ချက်ဟန်ချက်ညီမှု၊ အူလမ်းကြောင်းအဆိပ်အတောက်များနှင့် အူလမ်းကြောင်းကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ အခြားဆက်စပ်အချက်များကို ရည်ညွှန်းပါသည်။ မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်များနှင့် ကြက်ငှက်များ၏ အူလမ်းကြောင်းကျန်းမာရေးနှင့် ကိုယ်ခံအားလုပ်ဆောင်ချက်သည် တိရစ္ဆာန်ကျန်းမာရေး၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သည်။ လက်တွေ့တွင်၊ အူလမ်းကြောင်းရောဂါပိုးများ သို့မဟုတ် အန္တရာယ်ရှိသော ဘက်တီးရီးယားများ၏ တိကျမှုကို ဟန့်တားနိုင်သော သိပ္ပံနည်းကျဒေတာပံ့ပိုးမှုဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သော ပရိုဘိုင်အိုတစ်များ၊ ဥပမာ Lactobacillus bacteriophagus CGMCC no.2994၊ Bacillus subtilis lfb112 နှင့် ရောင်ရမ်းမှုကို ဆန့်ကျင်သည့် peptide များ၊ ဘက်တီးရီးယားဆန့်ကျင်သည့် ဗိုင်းရပ်စ် peptide များ၊ ကိုယ်ခံအားဖယ်ရှားပေးသည့် peptide များ၊ Ganoderma lucidum ကိုယ်ခံအား glycopeptide များ၊ နှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သော အချဉ်ဖောက်ထားသော အစာ (လုပ်ဆောင်နိုင်သော ဘက်တီးရီးယားများဖြင့် အချဉ်ဖောက်ထားသော) နှင့် တရုတ်ဆေးဖက်ဝင်အပင် သို့မဟုတ် အပင်မှ ထုတ်ယူထားသော အရည်များ၊ အက်ဆစ်ဓာတ်ပေးပစ္စည်းများ၊ အဆိပ်စုပ်ယူမှု ဖယ်ရှားပေးသည့် peptide များ စသည်တို့ဖြစ်သည်။

• အစာအာဟာရပြင်ဆင်မှုနည်းပညာသည် အစာချေဖျက်ရလွယ်ကူပြီး စုပ်ယူရလွယ်ကူသည်။

ပဋိဇီဝဆေးမပါဝင်သော ကျွေးမွေးခြင်းအစာအာဟာရနည်းပညာအတွက် လိုအပ်ချက်များ ပိုမိုမြင့်မားလာစေရန် တင်ပြထားပါသည်။ အစာခံနိုင်ရည်ရှိမှုကို တားမြစ်ခြင်းသည် အစာလုပ်ငန်းများသည် ပဋိဇီဝဆေးများ မထည့်ရုံသာ လိုအပ်သည်ဟု မဆိုလိုပါ။ အမှန်စင်စစ် အစာလုပ်ငန်းများသည် စိန်ခေါ်မှုအသစ်များနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ၎င်းတို့သည် အစာထဲသို့ ပဋိဇီဝဆေးများ မထည့်ရုံသာမက အစာတွင် ရောဂါခံနိုင်ရည်နှင့် ကာကွယ်ခြင်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်အချို့ရှိပြီး အစာကုန်ကြမ်းအရည်အသွေး ရွေးချယ်ခြင်း၊ အချဉ်ဖောက်ခြင်းနှင့် ကုန်ကြမ်းများ မချေဖျက်မီ အစာချေခြင်းတို့ကို ပိုမိုအာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ပျော်ဝင်နိုင်သော အမျှင်ဓာတ်၊ အစာချေနိုင်သော အဆီနှင့် ကစီဓာတ်ကို ပိုမိုအသုံးပြုပြီး ဂျုံ၊ မုယောစပါးနှင့် ඕ့တို့ကို လျှော့ချသင့်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အစားအစာနှင့်အတူ အစာချေနိုင်သော အမိုင်နိုအက်ဆစ်များကိုလည်း အသုံးပြုသင့်ပြီး ပရိုဘိုင်အိုတစ်များ (အထူးသဖြင့် အဖုအထစ်ဖြစ်ပေါ်မှု အပူချိန်နှင့် ဖိအားအခြေအနေများကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော Clostridium butyricum၊ Bacillus coagulans စသည်)၊ အက်ဆစ်ဓာတ်ဖြည့်ပစ္စည်းများ၊ အင်ဇိုင်းများနှင့် အခြားအစားထိုးထုတ်ကုန်များကို အပြည့်အဝအသုံးပြုသင့်သည်။

 

• အစာကျွေးခြင်းစီမံခန့်ခွဲမှုနည်းပညာ

အစာကျွေးမှုသိပ်သည်းဆကို သင့်လျော်စွာလျှော့ချပြီး လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင်ပြုလုပ်ပါ၊ ကော့စီဒိုင်းဆစ်၊ မှိုနှင့် အန္တရာယ်ရှိသော ဘက်တီးရီးယားများ ကြီးထွားမှုကို ကာကွယ်ရန် ခေါင်းအုံးပစ္စည်းများကို မကြာခဏစစ်ဆေးပါ၊ မွေးမြူရေးနှင့် ကြက်ခြံတွင် အန္တရာယ်ရှိသော ဓာတ်ငွေ့ (NH3၊ H2S၊ အင်ဒိုးလ်၊ ပိုးသတ်ဆေးစသည်) ၏ ပါဝင်မှုကို ထိန်းချုပ်ပါ၊ အစာကျွေးသည့်အဆင့်အတွက် သင့်လျော်သော အပူချိန်ကို ပေးပါ။