ခေတ်မီဝက်များ မွေးမြူခြင်းနှင့် တိုးတက်ကောင်းမွန်အောင်ပြုလုပ်ခြင်းကို လူသားများ၏ လိုအပ်ချက်များအရ ဆောင်ရွက်ပါသည်။ ရည်မှန်းချက်မှာ ဝက်များ အစာစားမှုနည်းပါးစေရန်၊ မြန်မြန်ကြီးထွားစေရန်၊ ပိုမိုထုတ်လုပ်ရန်နှင့် အဆီနည်းသောအသားထွက်နှုန်းမြင့်မားစေရန်ဖြစ်သည်။ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်သည် ဤလိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန်ခက်ခဲသောကြောင့် လူလုပ်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကောင်းမွန်စွာလုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

အအေးနှင့်အပူထိန်းသိမ်းမှု၊ ခြောက်သွေ့သောစိုထိုင်းဆထိန်းချုပ်မှု၊ မိလ္လာစနစ်၊ မွေးမြူရေးခြံရှိလေထုအရည်အသွေး၊ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးစနစ်၊ အစာကျွေးစနစ်၊ ပစ္စည်းကိရိယာအရည်အသွေး၊ ထုတ်လုပ်မှုစီမံခန့်ခွဲမှု၊ အစာနှင့်အာဟာရ၊ မွေးမြူရေးနည်းပညာ စသည်တို့သည် ဝက်များ၏ ထုတ်လုပ်မှုစွမ်းဆောင်ရည်နှင့် ကျန်းမာရေးအခြေအနေကို သက်ရောက်မှုရှိသည်။

လက်ရှိကျွန်ုပ်တို့ရင်ဆိုင်နေရသောအခြေအနေမှာ ဝက်ရောဂါဖြစ်ပွားမှုများ ပိုမိုများပြားလာခြင်း၊ ကာကွယ်ဆေးများနှင့် တိရစ္ဆာန်ဆေးကုသရေးဆေးဝါးများ ပိုမိုများပြားလာခြင်းနှင့် ဝက်မွေးမြူရန် ပိုမိုခက်ခဲလာခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ ဝက်ဈေးကွက် စံချိန်တင်မြင့်မားလာပြီး အကြာရှည်ဆုံးဖြစ်နေချိန်တွင် ဝက်ခြံအများစုသည် အမြတ်အစွန်း သို့မဟုတ် အရှုံးပင်မရှိသေးပါ။

ဒါဆိုရင် ဝက်တုပ်ကွေးရောဂါကို လက်ရှိကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေတဲ့ နည်းလမ်းက မှန်ကန်သလား၊ ဦးတည်ချက်က မှားယွင်းသလားဆိုတာကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ဖို့ မတတ်နိုင်ပါဘူး။ ဝက်လုပ်ငန်းမှာ ရောဂါရဲ့ ဇာစ်မြစ်အကြောင်းရင်းတွေကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ဖို့ လိုပါတယ်။ ဗိုင်းရပ်စ်နဲ့ ဘက်တီးရီးယားတွေက အရမ်းအားကောင်းနေလို့လား၊ ဝက်တွေရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံက အရမ်းအားနည်းနေလို့လား။

ဒါကြောင့် အခုဆိုရင် လုပ်ငန်းက ဝက်တွေရဲ့ သီးခြားမဟုတ်တဲ့ ကိုယ်ခံအားလုပ်ဆောင်ချက်ကို ပိုပိုပြီး အာရုံစိုက်လာကြပါတယ်။

ဝက်များ၏ သီးခြားမဟုတ်သော ကိုယ်ခံအားလုပ်ဆောင်ချက်ကို ထိခိုက်စေသောအချက်များ-

၁။ အာဟာရ

ရောဂါပိုးကူးစက်မှုဖြစ်စဉ်တွင် တိရစ္ဆာန်များ၏ ကိုယ်ခံအားစနစ်သည် လှုပ်ရှားလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည် cytokines အများအပြား၊ ဓာတုဗေဒအချက်များ၊ acute phase ပရိုတိန်းများ၊ ကိုယ်ခံအား antibodies များ စသည်တို့ကို ပေါင်းစပ်ထုတ်လုပ်ကာ ဇီဝဖြစ်စဉ်နှုန်း သိသိသာသာ မြင့်တက်လာပြီး အပူထုတ်လုပ်မှု မြင့်တက်လာကာ ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန် မြင့်တက်လာသောကြောင့် အာဟာရဓာတ်များစွာ လိုအပ်ပါသည်။

ပထမဦးစွာ၊ ပြင်းထန်သောအဆင့်တွင် ပရိုတင်းများ၊ ပဋိပစ္စည်းများနှင့် အခြားတက်ကြွသောပစ္စည်းများကို ပေါင်းစပ်ရန်အတွက် အမိုင်နိုအက်ဆစ်အများအပြား လိုအပ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ပရိုတင်းဆုံးရှုံးမှုနှင့် နိုက်ထရိုဂျင်စွန့်ထုတ်မှု တိုးလာစေသည်။ ရောဂါပိုးကူးစက်မှုဖြစ်စဉ်တွင် အမိုင်နိုအက်ဆစ်ထောက်ပံ့မှုသည် အဓိကအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပရိုတင်းပျက်စီးခြင်းမှ လာပါသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တိရစ္ဆာန်များ၏ အစာစားချင်စိတ်နှင့် အစားအစာစားသုံးမှု သိသိသာသာလျော့နည်းသွားခြင်း သို့မဟုတ် အစာရှောင်ခြင်းပင်ဖြစ်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဇီဝဖြစ်စဉ်တိုးတက်လာခြင်းသည် ဗီတာမင်များနှင့် သဲလွန်စဒြပ်စင်များအတွက် ဝယ်လိုအားကို မလွဲမသွေ မြင့်တက်စေမည်ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ကပ်ရောဂါရောဂါများ၏ စိန်ခေါ်မှုသည် တိရစ္ဆာန်များတွင် အောက်ဆီဒေးရှင်းဖိစီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ဖရီးရယ်ဒီကယ်အများအပြားကို ထုတ်လုပ်ကာ အင်တီအောက်ဆီးဒင့်များ (VE၊ VC၊ Se စသည်) သုံးစွဲမှုကို တိုးမြင့်စေသည်။

ကပ်ရောဂါဆိုင်ရာစိန်ခေါ်မှုတွင် တိရစ္ဆာန်ဇီဝဖြစ်စဉ်တိုးတက်လာပြီး အာဟာရဓာတ်လိုအပ်ချက်တိုးလာကာ တိရစ္ဆာန်များ၏ အာဟာရဖြန့်ဖြူးမှုကို ကြီးထွားမှုမှ ခုခံအားသို့ ပြောင်းလဲစေသည်။ တိရစ္ဆာန်များ၏ ဤဇီဝဖြစ်စဉ်တုံ့ပြန်မှုများသည် ကပ်ရောဂါရောဂါများကို ခုခံတွန်းလှန်ပြီး တတ်နိုင်သမျှ ရှင်သန်ရန်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ရေရှည်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် သို့မဟုတ် သဘာဝရွေးချယ်မှု၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အတုရွေးချယ်မှုအောက်တွင် ကပ်ရောဂါဆိုင်ရာစိန်ခေါ်မှုတွင် ဝက်များ၏ ဇီဝဖြစ်စဉ်ပုံစံသည် သဘာဝရွေးချယ်မှုလမ်းကြောင်းမှ သွေဖည်သွားသည်။

မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ဝက်မွေးမြူရေးတိုးတက်မှုသည် ဝက်များ၏ ကြီးထွားမှုအလားအလာနှင့် အဆီနည်းသောအသား၏ ကြီးထွားမှုနှုန်းကို သိသိသာသာတိုးတက်စေခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ဝက်များကူးစက်ခံရသည်နှင့် ရရှိနိုင်သော အာဟာရဓာတ်များ ဖြန့်ဖြူးမှုပုံစံသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြောင်းလဲသွားသည်- ကိုယ်ခံအားစနစ်သို့ ခွဲဝေပေးထားသော အာဟာရဓာတ်များ လျော့ကျသွားပြီး ကြီးထွားမှုအတွက် ခွဲဝေပေးထားသော အာဟာရဓာတ်များ တိုးလာသည်။

ကျန်းမာသောအခြေအနေများတွင်၊ ၎င်းသည် ထုတ်လုပ်မှုစွမ်းဆောင်ရည်ကို တိုးတက်စေရန် သဘာဝအတိုင်း အကျိုးရှိပါသည် (ဝက်မွေးမြူရေးကို အလွန်ကျန်းမာသောအခြေအနေများတွင် ဆောင်ရွက်သည်)၊ သို့သော် ကပ်ရောဂါရောဂါများ၏ စိန်ခေါ်မှုကို ခံရသောအခါ၊ ထိုကဲ့သို့သော ဝက်များသည် မျိုးကွဲဟောင်းများထက် ခုခံအားနည်းပါးပြီး သေဆုံးမှုနှုန်း မြင့်မားပါသည် (တရုတ်နိုင်ငံရှိ ဒေသခံဝက်များသည် နှေးကွေးစွာ ကြီးထွားသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ရောဂါခံနိုင်ရည်မှာ ခေတ်သစ်နိုင်ငံခြားဝက်များထက် များစွာပိုမိုမြင့်မားပါသည်)။

ကြီးထွားမှုစွမ်းဆောင်ရည်တိုးတက်စေရန် ရွေးချယ်မှုကို အဆက်မပြတ်အာရုံစိုက်ခြင်းသည် အာဟာရဓာတ်များဖြန့်ဖြူးမှုကို မျိုးရိုးဗီဇအရ ပြောင်းလဲစေခဲ့ပြီး၊ ကြီးထွားမှုမှလွဲ၍ အခြားလုပ်ဆောင်ချက်များကို စွန့်လွှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထုတ်လုပ်မှုအလားအလာမြင့်မားသော ပိန်ပါးသောဝက်များကို မွေးမြူခြင်းသည် အထူးသဖြင့် ကပ်ရောဂါများ၏စိန်ခေါ်မှုတွင် အာဟာရဓာတ်ထောက်ပံ့မှုကို သေချာစေရန်၊ ကာကွယ်ဆေးထိုးရန်အတွက် လုံလောက်သောအာဟာရဓာတ်များရရှိစေရန်နှင့် ဝက်များသည် ကပ်ရောဂါရောဂါများကို ကျော်လွှားနိုင်စေရန်အတွက် မြင့်မားသောအာဟာရအဆင့်ကို ပေးစွမ်းရမည်။

ဝက်မွေးမြူရေး ရေနည်းလာပါက သို့မဟုတ် ဝက်ခြံများတွင် စီးပွားရေးအခက်အခဲရှိပါက ဝက်များကို အစာထောက်ပံ့မှု လျှော့ချပါ။ ကပ်ရောဂါဖြစ်ပွားသည်နှင့် အကျိုးဆက်များသည် ဆိုးရွားဖွယ်ရှိသည်။

၂။ စိတ်ဖိစီးမှု

စိတ်ဖိစီးမှုသည် ဝက်များ၏ အမြှေးပါးဖွဲ့စည်းပုံကို ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး ဝက်များတွင် ရောဂါပိုးကူးစက်ခံရနိုင်ခြေကို တိုးစေသည်။

စိတ်ဖိစီးမှုအောက်ဆီဂျင်ဖရီးရယ်ဒီကယ်များ တိုးလာစေပြီး ဆဲလ်အမြှေးပါး၏ စိမ့်ဝင်နိုင်စွမ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်သည်။ ဆဲလ်အမြှေးပါး၏ စိမ့်ဝင်နိုင်စွမ်း တိုးလာပြီး ၎င်းသည် ဘက်တီးရီးယားများ ဆဲလ်များထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပိုမိုအထောက်အကူပြုသည်။ စိတ်ဖိစီးမှုသည် sympathetic adrenal medullary စနစ်၏ လှုံ့ဆော်မှု၊ visceral သွေးကြောများ အဆက်မပြတ်ကျုံ့ခြင်း၊ mucosal ischemia၊ hypoxic ဒဏ်ရာ၊ အနာပွန်းစားခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ စိတ်ဖိစီးမှုသည် ဇီဝဖြစ်စဉ်ဆိုင်ရာရောဂါ၊ ဆဲလ်အတွင်း အက်ဆစ်ဓာတ်များ တိုးလာခြင်းနှင့် ဆဲလ်အက်ဆစ်ကြောင့်ဖြစ်သော mucosal ပျက်စီးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ စိတ်ဖိစီးမှုသည် glucocorticoid ထုတ်လွှတ်မှုကို တိုးစေပြီး glucocorticoid သည် mucosal ဆဲလ်ပြန်လည်ရှင်သန်မှုကို ဟန့်တားသည်။

စိတ်ဖိစီးမှုသည် ဝက်များတွင် အဆိပ်အတောက်များ ဖယ်ရှားခြင်းအန္တရာယ်ကို တိုးစေသည်။

ဖိစီးမှုအချက်အမျိုးမျိုးသည် ခန္ဓာကိုယ်အား အောက်ဆီဂျင်ဖရီးရယ်ဒီကယ်အများအပြားကို ထုတ်လုပ်စေပြီး သွေးကြောအတွင်းအလွှာဆဲလ်များကို ပျက်စီးစေခြင်း၊ သွေးကြောအတွင်း granulocyte စုစည်းမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း၊ microthrombosis နှင့် endothelial ဆဲလ်ပျက်စီးမှုဖွဲ့စည်းမှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးခြင်း၊ ဗိုင်းရပ်စ်ပျံ့နှံ့မှုကို အထောက်အကူပြုခြင်းနှင့် အဆိပ်အတောက်များဖယ်ရှားခြင်းအန္တရာယ်ကို တိုးမြင့်စေခြင်းတို့ ဖြစ်စေသည်။

စိတ်ဖိစီးမှုသည် ဝက်များတွင် ခန္ဓာကိုယ်ခုခံအားကို လျော့ကျစေပြီး မတည်ငြိမ်မှုဖြစ်နိုင်ခြေကို တိုးစေသည်။

တစ်ဖက်တွင်၊ စိတ်ဖိစီးမှုကာလအတွင်း endocrine ထိန်းညှိမှုသည် ကိုယ်ခံအားစနစ်ကို ဟန့်တားပေးသည်၊ ဥပမာ glucocorticoid သည် ကိုယ်ခံအားလုပ်ဆောင်ချက်ကို ဟန့်တားသည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်; အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ စိတ်ဖိစီးမှုကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော အောက်ဆီဂျင် free radicals နှင့် pro-inflammatory factors များတိုးလာခြင်းသည် ကိုယ်ခံအားဆဲလ်များကို တိုက်ရိုက်ထိခိုက်စေပြီး ကိုယ်ခံအားဆဲလ်အရေအတွက်ကို လျော့ကျစေပြီး interferon မလုံလောက်စွာထုတ်လွှတ်ကာ ကိုယ်ခံအားနှိမ်နင်းခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။

တိကျမှုမရှိသော ကိုယ်ခံအားကျဆင်းမှု၏ သီးခြားလက္ခဏာများ-

● မျက်လုံးမှ အညစ်အကြေးများ၊ မျက်ရည်စက်များ၊ ကျောမှ သွေးယိုခြင်းနှင့် အခြားညစ်ပတ်သော ပြဿနာသုံးခု

ကျောသွေးယိုခြင်း၊ အရေပြားဟောင်းနှင့် အခြားပြဿနာများသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ ပထမဆုံး ကိုယ်ခံအားစနစ်၊ ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်နှင့် အမြှေးပါးအတားအဆီး ပျက်စီးသွားခြင်းကြောင့် ရောဂါပိုးများ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ဝင်ရောက်နိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

မျက်ရည်ယိုခြင်း၏ အနှစ်သာရမှာ lysozyme မှတစ်ဆင့် ရောဂါပိုးများ နောက်ထပ်ကူးစက်မှုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မျက်ရည်ဂလင်းသည် မျက်ရည်များကို အဆက်မပြတ်ထုတ်လွှတ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ မျက်ရည်ယိုခြင်းယိုခြင်းသည် မျက်လုံးမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ဒေသတွင်း mucosal immune barrier ၏ လုပ်ဆောင်ချက် လျော့နည်းသွားပြီး ရောဂါပိုးများကို လုံးဝဖယ်ရှားခြင်း မရှိသေးကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ ၎င်းသည် မျက်လုံး mucosa ရှိ SIgA နှင့် complement protein တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုသည် မလုံလောက်ကြောင်းလည်း ပြသသည်။

● မျိုးစေ့စွမ်းဆောင်ရည် ယိုယွင်းခြင်း

အရန်ဝက်မများကို မျိုးသုဉ်းမှုနှုန်း အလွန်မြင့်မားပြီး ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဝက်မများသည် ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျကာ ကလေးအသေမွေးဖွားခြင်း၊ မံမီများ၊ အားနည်းသော ဝက်ကလေးများ စသည်တို့ကို မွေးဖွားကြသည်။

နို့ဖြတ်ပြီးနောက် ቀስተስተርကာလ ကြာရှည်ခြင်းနှင့် နို့ဖြတ်ပြီးနောက် ቀስተርသို့ ပြန်သွားခြင်း။ နို့တိုက်ဝက်မများ၏ နို့အရည်အသွေး ကျဆင်းခြင်း၊ မွေးကင်းစ ဝက်ကလေးများ၏ ခုခံအား ညံ့ဖျင်းခြင်း၊ ထုတ်လုပ်မှု နှေးကွေးခြင်းနှင့် ဝမ်းလျှောနှုန်း မြင့်မားခြင်း။

ရင်သား၊ အစာခြေလမ်းကြောင်း၊ သားအိမ်၊ မျိုးပွားလမ်းကြောင်း၊ ကျောက်ကပ်ပြွန်များ၊ အရေပြားဂလင်းများနှင့် အခြားအောက်အမြှေးပါးများ အပါအဝင် ဝက်မများ၏ အမြှေးပါးအစိတ်အပိုင်းအားလုံးတွင် အမြှေးပါးစနစ်တစ်ခုရှိပြီး ရောဂါပိုးများကူးစက်ခြင်းကို ကာကွယ်ရန် အဆင့်များစွာရှိသော ကိုယ်ခံအားအတားအဆီးလုပ်ဆောင်ချက်ရှိသည်။

မျက်လုံးကို ဥပမာအနေနဲ့ ယူကြည့်ပါ-

① မျက်စိအပေါ်ယံဆဲလ်အမြှေးပါးနှင့် ၎င်းမှထုတ်လွှတ်သော အဆီနှင့်ရေ အစိတ်အပိုင်းများသည် ရောဂါပိုးများအတွက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတားအဆီးတစ်ခု ဖန်တီးပေးသည်။

၂ဘက်တီးရီးယားပိုးသတ်ဆေးမျက်ရည်ဂလင်းများမှ ထုတ်လွှတ်သော မျက်ရည်များကဲ့သို့သော မျက်လုံးအမြှေးပါး အပေါ်ယံလွှာရှိ ဂလင်းများမှ ထုတ်လွှတ်သော အစိတ်အပိုင်းများတွင် lysozyme များစွာပါဝင်ပြီး ၎င်းသည် ဘက်တီးရီးယားများကို သေစေနိုင်ပြီး ဘက်တီးရီးယား မျိုးပွားမှုကို ဟန့်တားကာ ရောဂါပိုးများအတွက် ဓာတုအတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်စေသည်။

③ mucosal epithelial ဆဲလ်များ၏ တစ်ရှူးအရည်တွင် ဖြန့်ဝေထားသော မက်ခရိုဖေ့ဂျ်များနှင့် NK သဘာဝသတ်ဖြတ်ဆဲလ်များသည် ရောဂါပိုးများကို ဖာဂိုဆိုက်နိုင်စေပြီး ရောဂါပိုးများကူးစက်ခံရသော ဆဲလ်များကို ဖယ်ရှားပေးကာ ကိုယ်ခံအားဆဲလ်အတားအဆီးကို ဖွဲ့စည်းပေးပါသည်။

၄။ ဒေသတွင်း အမြှေးပါးခုခံအားကို မျက်လုံးအမြှေးပါး၏ subepithelial အလွှာ၏ တွယ်ဆက်တစ်ရှူးတွင် ဖြန့်ဝေထားသော ပလာစမာဆဲလ်များမှ ထုတ်လွှတ်သော immunoglobulin SIgA နှင့် ၎င်း၏ပမာဏနှင့် ကိုက်ညီသော ဖြည့်စွက်ပရိုတင်းတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။

ဒေသခံအမြှေးပါးခုခံအားတွင် အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်ကိုယ်ခံအားကာကွယ်ရေး၎င်းသည် ရောဂါပိုးများကို နောက်ဆုံးတွင် ဖယ်ရှားပေးနိုင်ပြီး၊ ကျန်းမာရေး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး ထပ်ခါတလဲလဲ ကူးစက်မှုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါသည်။

ဝက်မများ၏ အရေပြားဟောင်းနှင့် စုတ်ပြဲနေသော အစက်အပြောက်များသည် အမြှေးပါးများ၏ ခုခံအား အလုံးစုံ ပျက်စီးမှုကို ညွှန်ပြနေသည်။

အခြေခံမူ- မျှတသော အာဟာရနှင့် ခိုင်မာသော အခြေခံအုတ်မြစ်၊ ကျန်းမာရေးကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေရန် အသည်းကာကွယ်ခြင်းနှင့် အဆိပ်အတောက်များကို ဖယ်ရှားခြင်း၊ စိတ်ဖိစီးမှုကို လျှော့ချပြီး အတွင်းပိုင်းပတ်ဝန်းကျင်ကို တည်ငြိမ်စေခြင်း၊ ဗိုင်းရပ်စ်ရောဂါများကို ကာကွယ်ရန် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်း။

သီးခြားမဟုတ်သော ခုခံအားကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေရန်အတွက် အသည်းကာကွယ်ခြင်းနှင့် အဆိပ်ဖယ်ရှားခြင်းကို အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ အလေးထားကြသနည်း။

အသည်းဟာ ကိုယ်ခံအားစနစ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ မက်ခရိုဖေ့ဂျ်၊ NK နဲ့ NKT ဆဲလ်တွေလိုမျိုး မွေးရာပါ ကိုယ်ခံအားဆဲလ်တွေဟာ အသည်းမှာ အပေါများဆုံးဖြစ်ပါတယ်။ အသည်းမှာရှိတဲ့ မက်ခရိုဖေ့ဂျ်နဲ့ လင့်ဖိုဆိုက်တွေဟာ ဆဲလ်ခုခံအားနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ခုခံအားအတွက် အဓိကသော့ချက်ဖြစ်ပါတယ်။ တိကျမှုမရှိတဲ့ ကိုယ်ခံအားရဲ့ အခြေခံဆဲလ်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ မက်ခရိုဖေ့ဂျ် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းဟာ အသည်းမှာ စုဝေးကြပါတယ်။ အသည်းထဲကို ဝင်ရောက်ပြီးနောက် အူလမ်းကြောင်းက ပဋိပစ္စည်းတွေအများစုကို အသည်းမှာရှိတဲ့ မက်ခရိုဖေ့ဂျ် (Kupffer ဆဲလ်) တွေက မျိုချပြီး ဖယ်ရှားပေးမှာဖြစ်ပြီး အစိတ်အပိုင်းအနည်းငယ်ကိုတော့ ကျောက်ကပ်က သန့်စင်ပေးမှာပါ။ ထို့အပြင် သွေးလည်ပတ်မှုကနေ ဗိုင်းရပ်စ်အများစု၊ ဘက်တီးရီးယား ပဋိဇီဝပဋိပစ္စည်းတွေနဲ့ အခြားအန္တရာယ်ရှိတဲ့ အရာတွေကို ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိခိုက်စေဖို့ Kupffer ဆဲလ်တွေက မျိုချပြီး ဖယ်ရှားပေးမှာဖြစ်ပါတယ်။ အသည်းက သန့်စင်ပေးတဲ့ အဆိပ်အတောက်တွေကို သည်းခြေကနေ အူလမ်းကြောင်းကို စွန့်ထုတ်ဖို့ လိုအပ်ပြီး မစင်ကနေ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ပြန်စွန့်ထုတ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

အာဟာရဓာတ်များ၏ ဇီဝဖြစ်စဉ်ပြောင်းလဲမှုဗဟိုချက်အနေဖြင့် အသည်းသည် အာဟာရဓာတ်များ ချောမွေ့စွာပြောင်းလဲရာတွင် မရှိမဖြစ်အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ပါသည်။

စိတ်ဖိစီးမှုအောက်တွင် ဝက်များသည် ဇီဝဖြစ်စဉ်ကို မြှင့်တင်ပေးပြီး ဝက်များ၏ စိတ်ဖိစီးမှု ခုခံနိုင်စွမ်းကို တိုးတက်စေပါသည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ဝက်များရှိ ဖရီးရယ်ဒီကယ်များသည် သိသိသာသာ တိုးလာမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ဝက်များ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို တိုးစေပြီး ကိုယ်ခံအား ကျဆင်းမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဖရီးရယ်ဒီကယ်များ ထုတ်လုပ်မှုသည် စွမ်းအင်ဇီဝဖြစ်စဉ်၏ ပြင်းထန်မှုနှင့် အပြုသဘောဆောင်သော ဆက်စပ်မှုရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်၏ ဇီဝဖြစ်စဉ် ပိုမိုအားကောင်းလေ ဖရီးရယ်ဒီကယ်များ ပိုမိုထုတ်လုပ်လေဖြစ်သည်။ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ၏ ဇီဝဖြစ်စဉ် ပိုမိုအားကောင်းလေ ဖရီးရယ်ဒီကယ်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိုမိုလွယ်ကူပြီး ပိုမိုအားကောင်းလေဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် အသည်းတွင် အင်ဇိုင်းအမျိုးမျိုးပါဝင်ပြီး ကာဗိုဟိုက်ဒရိတ်၊ ပရိုတင်း၊ အဆီ၊ ဗီတာမင်နှင့် ဟော်မုန်းများ၏ ဇီဝဖြစ်စဉ်တွင် ပါဝင်ရုံသာမက အဆိပ်ဖယ်ရှားခြင်း၊ စွန့်ထုတ်ခြင်း၊ စွန့်ထုတ်ခြင်း၊ သွေးခဲခြင်းနှင့် ကိုယ်ခံအားတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များလည်း ရှိသည်။ ဖရီးရယ်ဒီကယ်များ ပိုမိုထုတ်လုပ်ပြီး ဖရီးရယ်ဒီကယ်များကြောင့် ပိုမိုအန္တရာယ်များသည်။

ထို့ကြောင့်၊ သီးခြားမဟုတ်သော ကိုယ်ခံအားကို တိုးတက်စေရန်အတွက် ဝက်များ၏ အသည်းကာကွယ်မှုနှင့် အဆိပ်ဖယ်ရှားခြင်းကို အာရုံစိုက်ရပါမည်။