ပုစွန်မွေးမြူရေးလုပ်ငန်းစဉ်တွင် လယ်သမားများစွာသည် အောက်ပါအခက်အခဲများနှင့် ကြုံတွေ့ရသည်- ပုစွန်ကျွေးမွေးရန် စိတ်အားထက်သန်မှု လျော့ကျလာခြင်း၊ ကြီးထွားမှု နှေးကွေးလာခြင်းနှင့် "တစ်ယောက်တည်းစားခြင်းသည် ကြာရှည်မခံ" ဟူသော ဖြစ်စဉ်ပင် ဖြစ်ပေါ်ပါသည်။

၎င်းသည် ပုစွန်သတ်မှတ်ချက်များကို ထိခိုက်စေရုံသာမက မွေးမြူရေးစွမ်းဆောင်ရည်ကိုလည်း တိုက်ရိုက်လျော့ကျစေသည်။ ဤပြဿနာ၏ အကြောင်းရင်းများသည် ရှုပ်ထွေးပြီး ကွဲပြားပြီး အဓိကအားဖြင့် ပုစွန်ပျိုးပင်များ၏ အရည်အသွေး၊ ရေပတ်ဝန်းကျင်၊ ရေနေသတ္တဝါမွေးမြူရေးစီမံခန့်ခွဲမှု၊ အူလမ်းကြောင်းကျန်းမာရေးနှင့် ရောဂါကူးစက်မှုတို့နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

ပုစွန်များ အစာကျွေးခြင်းနှင့် ကြီးထွားမှု နှေးကွေးခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းများ

၁။ ပုစွန်သားပေါက်များ၏ မညီမျှသောအချက်များ- ပုစွန်သားပေါက်အချို့သည် အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးရှိပြီး ၎င်းတို့၏ နောက်ပိုင်းကြီးထွားမှုနှုန်းသည် သဘာဝအတိုင်း ကွဲပြားသည်။ မသိရသောရင်းမြစ်- တရားဝင်မဟုတ်သော ပျိုးခင်းများမှ ပုစွန်ပျိုးပင်များသည် မျိုးရိုးဗီဇယိုယွင်းပျက်စီးခြင်း သို့မဟုတ် ရောဂါပိုးများကို သယ်ဆောင်နိုင်ပြီး နောက်ပိုင်းအဆင့်များတွင် ကြီးထွားမှုရပ်တန့်ခြင်း သို့မဟုတ် ရောဂါများကိုပင် အလွယ်တကူဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

၂။ ရေအရည်အသွေးအချက်များ- ရေတွင် အမိုးနီးယားနိုက်ထရိုဂျင်နှင့် နိုက်ထရိုက် အလွန်အကျွံပါဝင်မှု သို့မဟုတ် ရေရှည် pH တန်ဖိုးများ မြင့်မားခြင်းသည် ပုစွန်များ၏ ပါးဟက်တစ်ရှူးနှင့် အစာခြေအင်္ဂါများကို ပျက်စီးစေပြီး ဖိစီးမှုတုံ့ပြန်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ အစာစားခြင်းနှင့် ကြီးထွားမှုကို တားဆီးနိုင်သည်။

၃။ ရေကန်ထဲတွင် သဘာဝငါးစာများ အလွန်များပြားပြီး planktonic သတ္တဝါများ (ဥပမာ branchiopods နှင့် copepods) အလွန်များပြားလာသောအခါ ပုစွန်များသည် ဤသဘာဝငါးစာများကို ဦးစားပေးစားသုံးကြပြီး အတုအယောင်ဖော်စပ်ထားသော အစာစားသုံးမှုကို လျော့နည်းစေပြီး အစာနှေးကွေးစွာ ကျွေးသည်ဟု ထင်မြင်ယူဆစေပါသည်။ ရေရှည်တွင် အာဟာရချို့တဲ့မှုကြောင့် ကြီးထွားမှု နှေးကွေးသွားနိုင်ပါသည်။

၄။ မသင့်လျော်သော စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် အလွန်အကျွံမွေးမြူခြင်း- ရေကန်၏ သယ်ဆောင်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်ခြင်းသည် ဖိစီးမှုတုံ့ပြန်မှုများနှင့် အစားအစာအတွက် မညီမျှသော ယှဉ်ပြိုင်မှုများကို အလွယ်တကူ ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ရေတိမ်ပိုင်း- ရေကန်တွင် လျှပ်ကာနှင့် တည်ငြိမ်မှု အားနည်းပြီး ရေအပူချိန် အတက်အကျများပြီး ပုစွန်များအပေါ် မကြာခဏ ဖိစီးမှုရှိသည်။

ရေလဲလှယ်မှု မလုံလောက်ခြင်း- ရေထဲတွင် ဇီဝဖြစ်စဉ်ဆိုင်ရာ အညစ်အကြေးများ စုပုံလာခြင်းသည် ရေအရည်အသွေးကို အလွယ်တကူ ယိုယွင်းစေပြီး ပုစွန်များ၏ အစာကျွေးခြင်းနှင့် ကြီးထွားမှုကို ထိခိုက်စေသည်။

မသင့်လျော်သော အစာကျွေးမှုပမာဏ- ပုစွန်များကို ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အလေးချိန်၏ ၆% မှ ၈% အထိ နေ့စဉ်နှုန်းဖြင့် ကျွေးရန် ယေဘုယျအားဖြင့် အကြံပြုထားပါသည် (ရေအပူချိန်၊ ပျော်ဝင်အောက်ဆီဂျင်နှင့် အစာကျွေးမှုအခြေအနေများအလိုက် ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် ချိန်ညှိနိုင်သည်)။ အစာမလုံလောက်ခြင်းသည် ကြီးထွားမှု အကန့်အသတ်ဖြစ်စေနိုင်ပြီး အလွန်အကျွံကျွေးခြင်းသည် မြေအောက်ရေကို အလွယ်တကူ ညစ်ညမ်းစေပြီး အသည်းနှင့် ပန်ကရိယအပေါ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို တိုးစေနိုင်သည်။

၅။ ရောဂါအချက်များ- ဘက်တီးရီးယားရောဂါများ (Vibrio ရောဂါပိုးကူးစက်မှုကဲ့သို့) နှင့် ဗိုင်းရပ်စ်ရောဂါများ (vitiligo syndrome ကဲ့သို့) သည် ပုစွန်များ၏ အသည်း၊ ပန်ကရိယနှင့် အူလမ်းကြောင်းများကို တိုက်ရိုက်ထိခိုက်စေနိုင်ပြီး အစာခြေခြင်းနှင့် စုပ်ယူနိုင်စွမ်းကို လျော့ကျစေပြီး အစာပြင်းထန်စွာ လျှော့ချခြင်း သို့မဟုတ် အစာရပ်တန့်ခြင်းအဖြစ် မကြာခဏ ပေါ်လာလေ့ရှိသည်။
အူလမ်းကြောင်းပျက်စီးခြင်းနှင့် ဂျဂျူနမ်တွင် အစာအိမ်ဗလာဖြစ်ခြင်းသည် ပုစွန်အစာဆုံးရှုံးမှုနှင့် ကြီးထွားမှုရပ်တန့်ခြင်း၏ အဖြစ်များသော အဓိကအကြောင်းရင်းများဖြစ်သည်။

ဘယ်လိုပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မတ်ပုစွန်များတွင် အစာကျွေးမှုနှေးကွေးခြင်းနှင့် အသားကြီးထွားမှုမရှိခြင်းပြဿနာကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေခြင်း

ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မတ်ဖော်မစ်အက်ဆစ်နှင့် ဖော်မစ်အက်ဆစ်တို့ဖြင့် အဓိကဖွဲ့စည်းထားသော ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်အသုံးပြုသည့် အော်ဂဲနစ်အက်ဆစ်ပြင်ဆင်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မတ်၎င်းတွင် စိမ်းလန်းသောဘေးကင်းရေး၊ ဘက်တီးရီးယားပိုးသတ်ဆေးနှင့် အူလမ်းကြောင်းကာကွယ်မှု၊ ထိရောက်သောကြီးထွားမှုမြှင့်တင်မှုနှင့် အကြွင်းအကျန် သို့မဟုတ် ဆေးဝါးခံနိုင်ရည်မရှိခြင်းတို့၏ ဝိသေသလက္ခဏာများရှိပြီး စိမ်းလန်းသောငါးမွေးမြူရေး၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီပါသည်။
တောင်အမေရိကပုစွန်များ၏ အစာကျွေးခြင်းနှင့် ကြီးထွားမှုပြဿနာများနှင့် ပတ်သက်၍ ၎င်း၏လုပ်ဆောင်ချက်ယန္တရားသည် အဓိကအားဖြင့် အောက်ပါရှုထောင့်များတွင် ထင်ရှားပါသည်။

၁။ အူလမ်းကြောင်းကျန်းမာရေးကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေခြင်း။ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မတ်အူလမ်းကြောင်း၏ pH တန်ဖိုးကို ထိန်းညှိပေးနိုင်ပြီး၊ အန္တရာယ်ရှိသော ဘက်တီးရီးယားများ (Vibrio ကဲ့သို့သော အဖြစ်များသော ရောဂါဖြစ်စေသော ဘက်တီးရီးယားများ) ပွားများမှုကို ဟန့်တားပေးနိုင်ပြီး၊ လက်တစ်အက်ဆစ် ဘက်တီးရီးယားကဲ့သို့သော အကျိုးပြု ဘက်တီးရီးယားများ ပွားများမှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ကာ အူလမ်းကြောင်းရှိ အဏုဇီဝပိုးမွှားများ၏ ဟန်ချက်ညီမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးပြီး အူရောင်ခြင်း ဖြစ်ပွားမှုကို ထိရောက်စွာ လျှော့ချပေးနိုင်ပါသည်။

၂။ အစာခြေအင်ဇိုင်းလှုပ်ရှားမှုကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေပြီး အူလမ်းကြောင်း စိမ့်ဝင်နိုင်စွမ်းကို တိုးတက်စေခြင်းဖြင့် ပရိုတင်းအသုံးပြုမှုကို မြှင့်တင်ပေးသည်။ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မတ်ပရိုတေ့စ်နှင့် အခြားအစာခြေအင်ဇိုင်းများ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး၊ အစာတွင် ပရိုတင်းဓာတ်များ ပြိုကွဲခြင်းနှင့် စုပ်ယူခြင်းကို မြှင့်တင်ပေးသောကြောင့် အစာပြောင်းလဲမှုနှုန်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး၊ အစာထိရောက်မှု (အစာအချိုး) ကို လျော့ကျစေပြီး၊ အာဟာရဓာတ်ဖြုန်းတီးမှုကို အနည်းဆုံးဖြစ်စေသည်။

၃။ ကြီးထွားမှုစွမ်းဆောင်ရည်နှင့် ရှင်သန်နှုန်းတွင် သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှု။ တရုတ်ပညာရှင်များ He Suxu et al. (၂၀၀၆) ၏ လေ့လာမှုများအရ ၀.၈% ထည့်သွင်းခြင်းသည်ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မတ်တောင်အမေရိက ပုစွန်ဖြူများကို အစာကျွေးခြင်းဖြင့် ပုစွန်များ၏ စုစုပေါင်းအလေးချိန်ကို ၂၀.၆% တိုးစေပြီး နေ့စဉ်အလေးချိန်တိုးမှုကို ၂၆% နှင့် ရှင်သန်နှုန်းကို ၇.၈% တိုးစေနိုင်သည်။ သုတေသနရလဒ်များအရ ပိုတက်စီယမ်ဖော်မတ်သည် ပုစွန်များ၏ အစာစားခြင်းအခြေအနေကို ထိရောက်စွာ တိုးတက်ကောင်းမွန်စေပြီး တစ်ဦးချင်းကြီးထွားမှုကို မြှင့်တင်ပေးကြောင်း ပြသထားသည်။

၄။ အစာကျွေးခြင်းကို တည်ငြိမ်စေပြီး ဖိစီးမှုတုံ့ပြန်မှုကို လျော့နည်းစေသည်။ပိုတက်စီယမ် ဒိုင်ဖော်မတ်ပုစွန်များ၏ အူလမ်းကြောင်းပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အလုံးစုံကျန်းမာရေးအခြေအနေကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေပြီး ရေအရည်အသွေးအတက်အကျ၊ သိပ်သည်းဆဖိစီးမှုနှင့် ရောဂါပိုးများဖိအားကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်ဖိအားများကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ရင်ဆိုင်နိုင်စေရန် ကူညီပေးခြင်းဖြင့် တည်ငြိမ်သောအစာစားခြင်းအပြုအမူကို ထိန်းသိမ်းပေးပြီး ဖိစီးမှုကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော အစားအစာကို မနှစ်သက်မှုကို လျှော့ချပေးပါသည်။

အကြံပြုချက်များ

လယ်သမားများသည် ပုစွန်အစာ နှေးကွေးပြီး အသားမထုတ်လုပ်နိုင်သည့် အခြေအနေများနှင့် ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ ပုစွန်ပျိုးပင်များ၏ အရည်အသွေး၊ ရေအရည်အသွေးညွှန်းကိန်းများ၊ မွေးမြူရေးသိပ်သည်းဆနှင့် ရောဂါများရှိမရှိကို ဦးစွာစစ်ဆေးပြီး ရေကန်ဝရှိ လက်တွေ့အခြေအနေပေါ် မူတည်၍ စီမံခန့်ခွဲမှုအစီအစဉ်ကို ချိန်ညှိသင့်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ သိပ္ပံနည်းကျ ပိုတက်စီယမ်ဖော်မတ်ကို အစာကျွေးရာတွင် အသုံးပြုနိုင်ပါသည် (သတ်မှတ်ထားသော ပမာဏအတွက် ထုတ်ကုန်ညွှန်ကြားချက်များကို ကိုးကားပြီး ပုစွန်သတ်မှတ်ချက်များနှင့် မွေးမြူရေးပတ်ဝန်းကျင်အရ ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် ချိန်ညှိပေးပါ)။ ရေရှည်နှင့် သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော အသုံးပြုမှုသည် အူလမ်းကြောင်းကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းရန်၊ အစာအသုံးချမှုကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေရန်နှင့် နောက်ဆုံးတွင် "ကြီးမားသောနှင့် ကောင်းမွန်သော ပုစွန်များ မွေးမြူရေး" ၏ ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်စေရန် ကူညီပေးနိုင်ပါသည်။

ပုစွန်များ၏ အူလမ်းကြောင်းကို ထိန်းသိမ်းခြင်းသည် တည်ငြိမ်သော အစာကျွေးခြင်း၊ အသားအလျင်အမြန် ကြီးထွားခြင်း၊ သတ်မှတ်ချက်များ တိုးတက်လာခြင်းနှင့် အကျိုးအမြတ် တိုးမြှင့်ခြင်းအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပါသည်။